บทที่ 1 นักล่า
ดินแดนรกร้างทางใต้เป็นป่าดงดิบไม่มีที่สิ้นสุด
รอบบริเวณต้นไม้โบราณมีไอพิษร้ายแรง แสงแดดตกกระทบสร้างลำแสงที่มีสีสันผสานเข้ากับรุ้งอันงดงาม
สูงขึ้นไปเป็นเกาะลอยฟ้าที่มีขนาดหลายร้อยไมล์ มีน้ำตกหลายร้อยแห่งที่เหมือนมังกรขาวโผล่ขึ้นมาจากขอบเกาะ พายุหมุ่นพัดผ่านกระจายน้ำตกเข้าไปในหมอกควัน เกิดเป็นรุ้งหลายเส้นรอบๆ หมอก เติมเต็มสีสันรอบๆ บริเวณต้นไม้ที่มีไอพิษ
จีฮ่าวกำลังยืนอยู่บนขอบเกาะจ้องมองไปที่ป่าอันอุดมสมบูรณ์ทางใต้
เส้นผมจีฮ่าวพริ้วไปตามลม เขามีใบหน้าที่มุ่งมั่นและละเอียดอ่อน มีเบ้าตาลึกและมีแววตาดูลึกลับที่สว่างสดใส เมื่อไหร่ก็ตามที่จีฮ่าวจดจ่ออยู่ที่บริเวณใด เวทย์สัญลักษณ์เก้าม่วงทอง[1] ก็จะปรากฏขึ้นรอบม่านตาของเขา แม้ว่าจะดูสง่างามและลึกลับ แต่ก็ทำให้คนอื่นรู้สึกอึดอัดเมื่อจ้องมองเขาโดยตรง
กระโปรงหนังง่ายๆ ถูกพันรอบเอวของเขา คิ้วคมเรียวโค้งราวกับวิหาร จมูกของเขาโดงสูง และริมฝีปากของเขาเป็นมุมและกว้าง บางเวลาปากของเขาจะดูคล้ายกับรอยยิ้มเยาะเย้ยแบบจางๆ ชายหนุ่มที่หล่อเหลาและน่าสนใจ ด้วยความหล่อและดูน่าสนใจจากชายหนุ่ม จีฮ่าวกลับ ดูเหมือนไม่ค่อยสนใจสิ่งใด
จีฮ่าวดูเหมือนกับต้นสนที่หยั่งรากลึกอยู่ใต้ก้อนหิน ไม่ว่าลมจะรุ่นแรงเพียงใด ฝนตกกระหน่ำแค่ไหน ไม่จะเป็นฟ้าผ่าหรือสายฟ้าคำราม อย่างไรก็ตามดูเหมือนจะไม่สามารถเคลื่อนไหวเขาได้ และไม่อาจทำลายได้ดังเช่นภูผา
อีกาขนาดยักษ์ที่มีปีกกว้างกว่าสามสิบฟุตยืนอยู่ข้างๆ จีฮ่าว ด้วยม่านตาสีแดงดูสว่างจางๆ อีกาหันหัวของมันสังเกตโดยรอบตลอดเวลา
“ท่านอีกาเราเพียงแค่การเดินเล่น และผ่อนคลาย” จีฮ่าว ตบหนึ่งในกรงเล็บของเขาและพูดว่า “แล้วเราจะหาท่านงูเพื่อเติมเต็มท้องของท่านกัน หลังจากนั้นเราจะไปที่หุบเขาลมดำ ลองดูว่าเราจะหา ‘ต้นมังกรวายุ’ สำหรับท่านพ่อ(Abba) เจอหรือไม่”
อีการ้องออกมาเล็กน้อย แล้วลูบหัวจีฮ่าวด้วยจะงอยปากที่แหล่มคมของมัน
จีฮ่าวเงยหน้าขึ้นและเหยียดแขนออก เขาตะโกนว่า “สบายที่สุด ไม่ต้องอยู่กับปู่ย่าตายายแก่ๆ และเรียนเรื่องหญ้า ... เปลือกไม้ ... ฟันงู ... หรือถุงพิษ ... ดีจัง!”
“นี้ มีคนที่ไม่กลัวความตายหรือไม่ก็งูร้ายเหล่านี้ไม่ทราบว่าป่านี้เป็นของเรา ตระกูลอีกาเพลิง? ที่นี้คือดินแดนของตระกูล อีกาเพลิง!” จีฮ่าวพูดออกมา เขามองไปรอบๆ แล้วจู่ๆ ก็มานตาของเขาก็ขยายขึ้น และชี้ลงไปในป่า
กลุ่มชายหนุ่มสูง 2 เมตรที่มีรอยแผลเป็นที่ปกคลุมทั่วร่างของพวกเขากำลังเดินอย่างวางท่าไปทั่วป่า พวกเขากำลังแบกเหยื่อที่ล่าได้ไว้บนบ่า จีฮ่าวเฝ้ามองอย่างระมัดระวังเหยื่อที่ล่าได้มีเสือ เสือดาวและหมี แต่ละตัวมีมีขนาดหลายสิบฟุตเหมือนกับภูเขาเนื้อสัตว์ขนาดย่อม
“ไอ้สารเลว! นี่คือพื้นที่ล่าของตระกูลอีกาเพลิง สัตว์ทุกตัวเป็นของเรา! สัตว์เหล่านั้น ตัวที่เล็กที่สุดสามารถเลี้ยงเด็กเล็กได้ตลอดทั้งปี ถ้าเจ้าถลกหนังและทำความสะอาดอย่างดี เจ้ายังสามารถแลกเปลี่ยนกับหญิงสาวสามคนกับหนังสัตว์เหล่านั้นได้!”
จีฮ่าวตะโกนออกมา เขากางแขนออกไป ประสานนิ้วมือของเขาเข้าด้วยกัน[2] แล้วร่ายคาถา ทันใดนั้นน้ำตกที่ใกล้กับเขาเกิดเสียงดังก้อง และหยุดลงไม่ไหลลงไป พลังลึกลับเบียงองศาน้ำตกเป็นสามสิบองศา และพุ่งไปยังคนเหล่านั้นที่อยู่ในป่า
บรรดานักรบจากตระกูลอสรพิษวารีทมิฬกำลังเดินป่าอย่างสบายใจ ในขณะนั้นน้ำตกแปลเปลี่ยนเป็นฝนห่าใหญ่ตกลงมาอย่างหนักบนหัวพวกเขา เมื่อพวกเขาเห็นน้ำตกก็หัวเราะออกมาเสียงดัง และเมื่อพวกเขาเปิดปากขณะที่เดินอยู่ก็ได้มีน้ำเย็นและหวานตกลงมาจากฟากฟ้า
คนที่เดินอยู่ด้านหน้ามีงูเขาเดียวยาวสิบฟุตขดรอบเอวของเขาซึ่งแกว่งตัวไปมาอย่างสบายๆ ได้อาบน้ำอย่างฉับพลันดูเหมือนจะทำให้มันรู้สึกสนุกสนานเหลือใจ งูเขาเดียวงูชนิดนี้คือสัตว์สงครามพิเศษของตระกูลอสรพิษวารีทมิฬ มีเพียงนักรบชั้นยอดเท่านั้นที่มีคุณสมบัติพอที่จะมีอสรพิษมีเขาเป็นสัตว์ต่อสู้ที่หดตัวค่อยช่วยให้พวกเขาสังหารในสงคราม
จากฝนที่ตกหนักหยดน้ำก็กลายเป็นสายที่ค่อยๆ ก่อตัวเป็นเชือกน้ำใสๆ ซึ่งห่อหุ้มรอบๆ คอของผู้ชายไว้อย่างเงียบๆ
“ศัตรู ... ลอบโจมตี!” เสียงตะโกนที่เต็มไปด้วยความกลัว
หรือพวกเขาถูกโจมตีโดย นักบวชเมกัส ธาตุน้ำ?
แต่การโจมตีของศัตรูที่ลอบสังหารโดยมีฝนตกหนักเป็นหนึ่งในความเชี่ยวชาญพิเศษของตระกูลอสรพิษวารีทมิฬ ในดินแดนรกร้างทางใต้ ศัตรูตัวฉกาจของตระกูลอสรพิษวารีทมิฬเป็นตระกูลอีกาเพลิงซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญคาถาไฟ พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเป็นนักรบของตระกูลอีกาเพลิง จะมีเมกัสที่สามารถสะกดน้ำได้
จีฮ่าวเปลี่ยนท่าทางมือของเขา เชือกน้ำสั่นอย่างรุนแรงและยกคนขึ้น พลักพวกเขาไปปะทะกับต้นไม้และสลบไป
มีเฉพาะผู้นำเท่านั้นที่พยายามจะยืนขึ้นขณะที่เขากระชากเชือกน้ำจากคอของเขาออก และฉีกมันกลายเป็นหยดน้ำนับไม่ถ้วน มีหลุมประมาณถังเก็บน้ำปรากฏอยู่ที่ลำต้นของต้นไม้เบื้องหลังเขา แสดงให้เห็นว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งแค่ไหน
“คนขี้ขลาดที่กล้าเพียงแค่ลอบโจมตี แสดงตัวออกมา!” ชายคนนั้นซัดหอกยาวออกมาอย่างเกรี้ยวกราด
งูเขาเดียวโผล่ออกมาจากเอวของชายคนนั้นแล้วเลื่อยไปรอบๆ ในขณะที่ฝนตกหนัก มันคายสิ่งที่เหมือนกับควันดำออกมาเป็นระยะๆ
“ท่านอีกา ไป!” จีฮ่าวกระโดดขึ้นบนหลังของอีกา อีกายักษ์กางปีกขนาดมหึมาออก และพุ่งกรงเล็บลงไปยังชายที่โกรธเกรี้ยว
เกาะลอยอยู่เหนือพื้นดินไม่กี่ไมล์ อีกาบินโฉบลงไปถึงป่าอย่างรวดเร็วไม่กี่อึดใจ
เมื่อนักรบของตระกูลอสรพิษวารีทมิฬเห็นอีกาบินโฉบมาถึง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความกลัวที่แทบดูไม่เหมือนคน เขากรีดร้องออกมาว่า “อีกาเพลิง! อีกาเพลิง! แดนศักดิ์สิทธิ์ป้องกัน!”
อีกาเพลิงตบอย่างแรงด้วยกรงเล็บของเขา กรงเล็บที่แหลมคมคล้ายกับเหล็กกล้าสีดำ ปะทะกับร่างมานุษย์อย่างเบาๆ จนทำให้ร่างกายของมนุษย์ระเบิดเป็นระอ่องเลือดหนาทึบ สาดกระเด็นไปทั่วที่ งูเขาเดียวหันกลับหลังด้วยความกลัว พยายามจะเลื้อยหนี แต่อีกาเพลิงอ้าจะงอยปากออกหันไปที่งู และพ่นลาวาออกมาเหมือนกับเปลวไฟสีแดง
งูเขาเดียวร้องดังขณะที่มันถูกเผาจนกลายเป็นควัน ต้นไม้โบราณหลายต้นก็สัมผัสถูกไฟจนลุกโชติช่วงทำให้ดูเหมือนกับคบเพลิง
หลังจากนั้นอีกาเพลิงก็กางปีกออกผ่านกิ่งไม้ ยืนหน้าขึ้นฟ้าสงเสียงร้องอย่างภาคภูมิ
จีฮ่าวลูบหัวอีกาเพลิง และกระโดดลงไปในป่า ไม่ไกลจากตรงนั้นมีต้นไม้ขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยเถาองุ่น จีฮ่าวดึง ‘เถาองุ่นมังกร’ อายุหลายร้อยปีมาทอเป็นเชือก จากนั้นเขาก็มัดชายที่เป็นลมและสัตว์ที่ล่ามาทั้งหมดไว้ด้วยกัน
“เอาพวกนี้กลับกันก่อนท่านอีกา ไปกันเถอะ!”
จีฮ่าวกระโดดขึ้นหลังของอีกาเพลิงอีกครั้งแล้วผิวปากอย่างรวดเร็ว อีกาเพลิงจับสัตว์กับเชลย และกางปีกบินลงใต้ อีกาบินสูงขึ้นไปในท้องฟ้า ขนนกสีดำมีประกายแสงไฟจางๆ ออกมา อีกากลายเป็นเปลวไฟและพุ่งบินไปในระยะไกลและหายไปในไม่ช้าหลังจากนั้น
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมามีภูเขาสูงตระหง่านขวางทางพวกเขาอยู่ บนยอดเขามีต้นหม่อนหลายพันยืนต้นสูง
มีรังนกขนาดใหญ่นับหมื่นอยู่บนยอดไม้ มีอีกายักษ์นับร้อยๆ ตัว ที่ตัวใหญ่กว่าอีกาเพลิงที่จีฮ่าวขี่อยู่ พวกมันบินโฉบไปมาที่ต้นไม้เหล่านั้น
พวกเขายังอยู่ห่างไม่กี่ร้อยไมล์จากภูเขา เมื่อมีเปลวเพลิงยิงเข้าหาพวกเขา ชายสูงสามเมตรยืนอยู่บนเปลวเพลิงและตะโกนเสียงดังมาที่จีฮ่าว “ฮ่าว! เจ้าแอบหนีออกไปอีกครั้ง? เจ้าคิดว่าเจ้าอายุเท่าไหร่? เจ้ายังเป็นเด็กเล็ก! เจ้าไม่กลัวที่จะโดนกระฉากโดยนกขนาดใหญ่หรือ?”
หยุดไปชั่วครู่หนึ่งหลังจากนั้นเขาเห็นพวกเชลย และสัตว์ที่ถูกล่าในกรงเล็บของอีกาเพลิง คนที่แต่งตัวประหลาดก็หัวเราะเสียงดังออกมา และโบกกำปั้นของเขาว่า “เจ้าสมกับที่เป็นลูกชายของพี่ใหญ่จีเซี่ยจริงๆ! นี่เจ้าจับงูร้ายเหล่านี้ได้อย่างไร? ตอนนี้เรากำลังจะมีทาสเหมืองที่เพียงพอสำหรับภูเขาด้านหลัง!”
เขาหยุดชั่วครู่เป็นครั้งที่สองและขมวดคิ้วในขณะที่เขายังคงพูดต่อว่า “เจ้าควรจะรีบกลับไปก่อน ญาติห่างๆ ของพี่จีเซี่ยมา… และนำคนของเขา… ผู้ชายคนนี้… ไม่น่าไว้ใจเลย ข้ากลัวว่ามันจะไม่ได้มาด้วยความตั้งใจดี...”
การแสดงออกทางสีหน้าของจีฮ่าวเปลี่ยนไป เขาแตะหัวอีกาเพลิง อีกาก็เร่งขึ้นและมุ่งหน้าไปยังหุบเขาลึกใต้ภูเขาขนาดใหญ่
[1] เวทย์สัญลักษณ์(spell symbols) เครื่องหมายเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ที่ไม่เหมือนใครซึ่งมีพลังที่ลึกลับโดยปกติแล้วจะเชื่อมต่อกับเวทมนตร์บางอย่างและจะปรากฏขึ้นภายใต้ความตั้งใจของเมกัส
[2] ในวัฒนธรรมลึกลับตะวันออก Magi และ Maguspriests มักจะใช้เวทมนตร์คาถาโดยประสานร่วมกับการเคลื่อนไหวบางอย่างในขณะที่ร่ายคาถา